Ginstechiro vertrekt op kamp naar Lint bij Mechelen

ST.-JOZEF GINSTE

19 juli werd een mooie dag.Rond 9.00 u. vertrok een eerste groep leiders en oudsten van de Chiro met de fiets richting Lint op kamp. Het is een goede gewoonte van hen om alvorens ze vertrekken zich te laten inzegenen en uitwuiven door mensen van de parochie en familieleden. Vroeger werd pastoor Lucien hiervoor aangesproken. Sinds zijn overlijden gebeurd dit door diaken Robert. Voor deze gelegenheid werd hen ook een zilveren medaille van O.L..-Vrouw opgelegd, om dan zeker van de bescherming van hierboven te starten richting kampplaats.

De dag erna, op 20 juli nu wel héél vroeg, om 6.00 u. s’ morgens startte de tweede groep van leiders en verantwoordelijken met hun fiets. Ook door hen werd gevraagd om erbij te zijn, hen te zegenen en uit te wuiven, ook zij kregen een gewijd zilveren scapulier van O.L.-Vrouw opgelegd. Eigenlijk is het een privilege dat hun lokaal zo dicht ligt bij de Ginstegrot. Als thuisblijvers mogen wij hen afgeven aan de goede zorgen van O.L.-Vrouw. Best wel nodig in zo een moeilijke tijd waar rusteloos verkeer bedreigend op de loer ligt, en men steeds voorzichtig moet zijn met de fiets, beheerst en hulpvaardig.

Op 21 juni werd het dan op de middag voor een laatste keer opnieuw verzamelen geblazen. De ganse groep, een goede 100 jongens en meisjes stonden te popelen om te vertrekken. Er werd wat stilte gemaakt, we vroegen opnieuw aan O.L.-Vrouw van de Ginste om haar voorspraak voor een goed en deugddoend kamp. Tijdens het gebed vroegen wij om een goede teamgeest, je kan niet altijd winnen, eens verliezen dat hoort erbij, wij vroegen om een goede gezondheid voor iedereen, blij met de geweldige inzet van de leiders en vrijwilligers om alles in goede banen te leiden. We vroegen ook om zegen over de thuisblijvers, de ene ouders zullen misschien wel eens blij zijn dat hun spruiten eindelijk dat lang verwachte kamp kunnen meemaken en er wat rust is voor hen. Andere ouders hebben dan weer een kleiner hartje, zo je oogpupil voor de eerste keer meesturen?! In een laatste bede vroegen wij de goede God om toch wat voor goed weer te zorgen. Want dat maakt het toch helemaal af!