Kleine zorgen

 

De avond begint te vallen, het is stil geworden aan de Ginstegrot, ondanks het werk dat de herfst met zich meebrengt, ligt de grot er wondermooi bij. Kaarsjes zijn de stille getuigen van de vele bezoekers. Altijd kan men er terecht om een gesprekje met Maria, onze hemelse moeder. Wanneer je vroeg in de kilte van de morgen, er voorbij komt.  Voel je dichtbij de grot, de warmte van de vele kaarsjes die al zijn aangestoken. Hier houden de mensen van Maria. Maria, houd van haar kinderen.

Is het ooit gehoord dat iemand, na een bezoekje met lege handen moest vertrekken?

 

Maria,
laat ons in dank bidden,
bewaar en koester in uw moederhart
alles wat wij u toevertrouwen :
de vele kleine zorgen die beginnen wegen,
de bedrukte vragen die blijven hangen,
de weemoed van wat we niet begrijpen,
de pijn bij vertrapte goedheid,
het zoeken naar genegenheid en begrip.

 

Maria, moeder van Jezus,
bevestig met uw woord en uw hart
de getrouwen van de Heer,
als moeheid en machteloosheid ons lam leggen,
als eenzaamheid zwaar drukt,
als opeenhopende last ons te boven gaat,
als gelovig enthousiasme slinkt en wankelt,
als de trouw aan uw Jezus dreigt stuk te lopen.

Moeder, wij danken u
dat gij ons in dit bidden steunt.

Maria, bescherm in uw goedheid
uw jeugd en jongeren in onze kleine wereld,
bemoedig alle moeders die met veel zorgen zitten,
bewaar allen die u nu al jaren vergeten zijn
en ook ons die nu bij u bidden.
Blijf voor ons allen de moeder van Jezus.
Maria,
wij danken u dat wij vandaag zo met u konden bidden.